Τι να κάνω
μου αρεσει ενα παιδι, ειναι μεγαλυτερος απο εμενα, εχει καφετερια, απο εκει τον γνωρισα.
Δεν ξερω τι να κάνω γιατι κομπλαρω ασχημα.:( με κοιταει συναιχεια και εγω το ιδιο αλλα δεν κανει κατι, μια κινηση. Μου’ρχεται να τον πιασω και να του βαλω τις φωνες που δεν κανει κινηση (αστειευομαι φυσικα)
Πηγα χθες για καφεδάκι και απλα κοιταζόμασταν ολη την ωρα, ειναι απαισιο αυτο δηλαδη δεν ξερω τι να κάνω!
4 Ιανουαρίου 2012 @ 05:43
Aν είσαι μικρή, να μην κανεις τίποτα. Aν πάλι οι ηλικίες σας ταιριάζουν και υπάρχει μέλλον σε όλη την κατάσταση μίλησε του, χαμoγελασε του και όλα τα υπόλοιπα έρχονται.
4 Ιανουαρίου 2012 @ 15:35
δεν θα ειχα κολλησει αν οι φίλες μου δεν μου έλεγαν οτι με κοιταει….απο την στιγμη που μου το ειπαν ΑΠΛΑ δεν μπορουσα να ξεκολλησω και τον σκεφτομουν συναιχεια :(……..εγω δεν μπορω να κανω κατι γιατι ντρεπομαι, ασε που καθε φορα που παω εκει, το μαγαζι εχει κοσμο και αυτος δουλευει….
4 Ιανουαρίου 2012 @ 16:00
το θαρρος ειναι κατι που δεν προκειται να σου δωσει κανεις. Μονη σου το βρισκεις.
Δεν το ξερω το παιδι, μπορει απλα να ντρεπεται να σε προσεγγισει, να μην θελει να κανει κινηση σε πελατισσα του μαγαζιου πρωτος (κατι που εγω προσωπικα βρισκω σωστο), να την εχει δει γοης ή μπορει να “παιζει” το παιχνιδι της ποσοτητας που παιζαμε ολοι καποτε.. πηγαιναμε δηλαδη σε ενα μαγαζι και “καρφωναμε” οσες περισσοτερες κοπελες μπορουσαμε.. απο τις 100, ανταποκρινονταν περιπου οι 20 και απο τις 20, καναν κινηση οι 5… καθολου ασχημα για κηφηνες που τα περιμεναν ολα στο πιατο…
Εαν δεν εχεις σκοπο να παρεις την κατασταση στα χερια σου αμεσα, κανε μια μικρη “παυση” απο το καφε να ξελαμπικαρεις λιγο και βλεπεις.. πχ θα μπορουσες να του στειλεις με τον σερβιτορο ενα σημειωμα με μια εξυπνη παρατηρηση και ο θεος βοηθος 🙂
και μην ανησυχεις για την αντιδραση του προσωπικου… εφοσον αφορα το αφεντικο τους, θελουν δε θελουν θα’ναι διακριτικοι!
καλη τυχη!
4 Ιανουαρίου 2012 @ 18:27
το ξέρω πως πρεπει να βρω μονη μου το θάρρος απλα μου ειναι δύσκολο….ολα αυτα που ειπες παίζουν να ειναι και τα βρισκω και εγω σωστα.!!εκανα και μια παυση απο τη καφετερια για να μην τον βλεπω γιατι σκεφτηκα πως ετσι θα τον ξεχνουσα αλλα τιποτα,δεν αντεξα ξαναπηγα και εγινε αυτο το σκηνικο απλα κοιταζομασταν ολη την ωρα.Αυτο που ειπες με το σημειωμα δεν ξερω αν θα μπορουσα να το κάνω ειμαι πολυ ντροπαλη!! ευχαριστω πολυ για την απαντηση σου με βοηθησες πολυ!! 🙂
4 Ιανουαρίου 2012 @ 19:35
Δυστυχως απολαμβανουμε τη ζωη λιγοτερο οταν τη ζουμε εκ του ασφαλους. (και για να μην παρεξηγηθω δεν λεω να γινομαστε ακραιοι)
Σημερα ειναι το παιδι στην καφετερια (μα καλα να μην κερασει ενα γυρο για το γ@μωτο), αυριο θα ειναι καποιος αλλος!
Ολοι θα κομπλαραμε στη θεση σου.. πρωτος εγω που ειμαι 28 ετων, εχω απαντησει σε δεκαδες ερωτησεις σαν και τη δικη σου εδω και ειμαι υπερ της επιθεσης κατα μετωπο
το οτι εισαι ντροπαλη, δεν ειναι δικαιολογια να αποφευγεις τις πρωτοβουλιες αλλα μια ενδειξη πως εισαι συναισθηματικος ανθρωπος (ειδος προς εξαφανιση δυστυχως) και πρεπει να προσπαθεις λιγο παραπανω 🙂
Την επομενη φορα, γραψε σε ενα χαρτακι καμια σαχλαμαρα του στυλ ” Αυριο θα ερθω για σενα. ελα να μου μιλησεις ή κατσε καπου χαμηλοτερα γιατι στραβολαιμιασα. Το ονομα σου” και δωσε το στον σερβιτορο καθως θα φευγεις απο το μαγαζι.
Στην καλυτερη, θα εισαι περιφανη για τον εαυτο σου και ανταποκριθει. Στη χειροτερη, θα εισαι περιφανη για τον εαυτο σου αλλα ΔΕΝ θα ανταποκριθει, οποτε αλλαζεις καφετερια, η διαθεση σου πεφτει κατακορυφα και ερχεσαι εδω να κλαψουμε παρεα 🙂
αν μπεις μετα τα μεσανυχτα, λογικα θα κλαις με τη λινα, αν μπεις βραδακι, με εμενα και αν μπεις μεσημερι, με τον λειτ.
Αν και εγω προσωπικα πιστευω πως ολα θα πανε καλα και εαν ειναι πραγματικα ο τυπος σου, η γλωσσα σου θα λυθει χωρις να το καταλαβεις 🙂
Συμφωνω πως δεν ειναι ευκολο, ειμαι σιγουρος ομως πως μπορεις να παρεις την κατασταση στα χερια σου. στην τελικη απλα θα παραδωσεις το “ραβασακι” στο σερβιτορο και θα φυγεις… δεν θα με διαψευσεις ετσι;
5 Ιανουαρίου 2012 @ 14:57
εισαι υπεροχο ατομο,με βοηθας πολυ και κανεις ολη αυτη τη κατασταση να μου φαινεται καπως πιο ευκολη,.Ισως σε ολο αυτο που γίνεται, φταιει και το οτι ειμαι 17 χρονων !! τελως παντων, θα το προσπαθησω (πιστευω)………δηλαδη με το (δεν θα με διαψευσεις ετσι; ) με συμβουλευεις να το κανω αυτο με το ‘ραβασακι’???
5 Ιανουαρίου 2012 @ 17:34
θα απαντησω με μια προσωπικη ιστορια!
το περασμενο καλοκαιρι συναντησα μια πανεμορφη γυναικα (Εσωτερικα και εξωτερικα) σε καποιο επαγγελματικο ταξιδι…
Γνωριστηκαμε,τα ειπαμε και αποχαιρετιστηκαμε.. ομως απο τα πρωτα 10 λεπτα της γνωριμιας μας, ηξερα πως ηθελα να τη γνωρισω καλυτερα αλλα ντρεπομουν εκδηλωθω και το ταξιδι εφτανε στο τελος του..
Προτιμησα λοιπον να την “ξεχασω” και να απολαυσω τις τελευταιες μερες σαν τουριστας.. ελα ομως που δεν μπορουσα να την βγαλω απο το μυαλο μου!
την πρωτη μερα με κερδισε η ντροπη, τη δευτερη μερα το ιδιο, την τριτη δεν αλλαξε κατι.. την τεταρτη πηγα και τη βρηκα για να της ζητησω να βγουμε αλλα μου ξεκαθαρισε πως δεν θα ερχοταν και της λεω κατα λεξη “πρεπει να σε γνωρισω. αμα δεν θες μην ερθεις. εγω θα ειμαι εκει και θα σε περιμενω” παρεπιμπτοντως η καρδια μου κοντεβε να βγει απο τη θεση της αλλα προσπαθουσα να μην προδωθω.. Για την ιστορια, ημουν 27 και καθολου ανετος εαν σου λεει κατι αυτο 🙂
τελικα η κοπελα δεν ηρθε… απογοητευτικα αλλα παραδοξως δεν στεναχωρηθηκα καθολου, ισως γιατι ΤΟΛΜΗΣΑ, χωρις να αφησω ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ και στην τελικη μονο εγω ξερω ποσο δυσκολη ηταν η προσπαθεια και ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΝΙΩΘΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟΤΙ ΕΝΙΩΘΑ ΠΡΙΝ ΚΑΝΩ ΚΙΝΗΣΗ
προσωπικα ειμαι λιγακι επιφυλακτικος ως προς την εξελιξη της γνωριμιας σας, αλλα εφοσον εχεις χασει τον υπνο σου μαζι του, δεν ειναι προτιμοτερο να παρεις την κατασταση στα χερια σου;
πιστευω πως εισαι ενας ξεχωριστος ανθρωπος και εχεις καθε λογο να εμπιστευεσαι την κριση σου περισσοτερο απο τη δικη μου. Δεν θα ηθελα να επανελθω στο θεμα διοτι δεν εχω να προσθεσω κατι αλλο και στην τελικη, δεν υπαρχει λογος να επαναλμβανομαστε και να χανεις χρονο 🙂
Σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια, καλη επιτυχια ευχομαι!
υγ:
ααα και για την ιστορια, οι διακοπες μου τελειωσαν, επεστρεψα στην καθημερινοτητα μου, στο ασκιγκ κλπ αλλα το συμπαν συνωμοτησε και μερικες εβδομαδες μετα…γιναμε ζευγαρι κανονικο (και οχι εξ’αποστασεως) ωσπου χωρισαμε και δεν μιλιομαστε μεχρι και σημερα αλλα.. εαν μπορουσα να γυρισω πισω το χρονο, παλι τα ιδια θα εκανα 🙂
5 Ιανουαρίου 2012 @ 18:48
ευχαριστω πολυ και εγω!! σου ευχομαι τα καλυτερα! αν θελεις και εσυ να μην χαθουμε…..θέλω να είσαι ο πρωτος που θα μάθει αν γινει κατι με το παιδι !! φιλακια πολλα…..:)
6 Ιανουαρίου 2012 @ 14:41
καμια φορα απορω πως ο κοσμος βγαζει νοημα απο τις απαντησεις μου ετσι βιαστικα που γραφω!
Οπως πρoειπα, σημασια εχει να αγωνιζεσαι και να μην τα περιμενεις ολα απο την τυχη, κατα τα αλλα οι χυλοπιτες ειναι μεσα στο προγραμμα 🙂
δε νομιζω να χαθουμε εκτος εαν απομακρυνθεις απο το asking!
6 Ιανουαρίου 2012 @ 17:31
οκ τοτε, θα ριχνω καμια ματια…μηπως με θυμηθεις και μου γραψεις κανενα ‘γεια’……….θα τα πουμε!! φιλια! 😉
7 Ιανουαρίου 2012 @ 16:18
Εναλλακτικα, θα μπορουσες να γραφτεις στη σελιδα μας ή να συμπληρωνεις το email σου οταν απαντας και θα ενημερωνεσαι αυτοματα οταν δημοσιευονται νεες απαντησεις στις ερωτησεις που συμμετεχεις.
καλο σαββατοκυριακο 🙂