Προτάσεις για “οικονομικό σκότωμα” της ώρας

Θα ήθελα να μου δώσετε κάποιες προτάσεις με το τι θα μπορούσα να κάνω ώστε να “σκοτώσω” την ώρα μου.
Να σημειώσω πως ανήκω στην ηλικιακή ομάδα των 28 χρονών,είμαι γένους θηλυκού και απολυμένη εδώ και 3 χρόνια,οπότε όπως καταλαβαίνετε έχω δοκιμάσει σχεδόν τα πάντα.
Και επίσης να σημειώσω ότι από τα 5 ακόμα άτομα που αποτελούσαμε παρεάκι,δεν υπάρχει κανείς κοντά μου πια.Οι 3 έφυγαν έξω και οι 2 σε άλλες πόλεις,οπότε δυστυχώς έχω μείνει μόνη.
Και δεν είμαι και πολύ εύκολος άνθρωπος ώστε να κάνω νέες παρέες.
Κάποια πράγματα από τα όσα έχω κάνει:
1.έχω διαβάσει της τρελής τα βιβλία σε σημείο να μην θυμάμαι καν τίτλους και ιστορίες,αλλά να τα μπερδεύω μεταξύ τους
2.πέρασα μια φάση που κάθε τρεις και λίγο άλλαζα θέσεις τα έπιπλα στο σπίτι,ώσπου η μάνα μου μου το έκοψε γιατί βαρέθηκε να ψάχνετε για το που πήγε το κάθετί
3.ακόμα και τώρα καθαρίζω το σπίτι,μαγειρεύω,σιδερώνω και ξανακαθαρίζω,ώσπου δεν υπάρχει τίποτε άλλο για να καθαρίσω
4.κάποια στιγμή και όσο με έπαιρναν τα οικονομικά μου,έφτιαχνα χειροποίητα κοσμήματα
5.έχω δανειστεί από τον αδελφό μου το x-box 360 και το είχα κυριολεκτικά κάψει
6.που και που βγάζω βόλτες τα ανιψάκια μου ,αν και πλέον μου λένε ότι κάθε φορά που πάμε μαζί στο πάρκο τα κουράζω και δεν αντέχουν
7.έχω δει της τρελής τις ταινίες και έχω βαρεθεί και από αυτό
8.σκέφτηκα μέχρι και τον εθελοντισμό,αλλά ο τύπος εθελοντισμού που με ενδιαφέρει θέλει καλή φυσική κατάσταση και είναι κάτι που δυστυχώς παίρνει αρκετό καιρό να φτιαχτεί,αλλά κάτι κάνω σε αυτό και σε κανένα 6μήνο θα το καταφέρω,αλλά τι κάνω μέχρι τότε;
9.κάνω καθημερινά στεπ μισή ώρα στο σπίτι και βγαίνω στην παραλία να περπατήσω για καμμιά ώρα
10.όταν χαλάνε ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές απλά τις ανοίγω για να δω πως είναι μέσα και μήπως παίζει να τις φτιάξω κιόλας και σε κάποιες τα έχω καταφέρει(αυτό από παιδάκι το είχα πάντως,πολύ μου άρεσε)
και κάποια άλλα πράγματα που δεν τα θυμάμαι αυτή την στιγμή.
Γενικά πάντως βαριέμαι αρκετά εύκολα και έτσι ακριβώς έχω βαρεθεί και το “κάθομαι και δεν κάνω τίποτα”.Σκέφτηκα πολλές φορές να φύγω έξω και τα φιλαράκια μου προσπαθούν να με βοηθήσουν σε αυτό,όμως πάντα στο τέλος κάτι με σταματάει.Δεν ξέρω αν φταίει το ότι δεν γνωρίζω ούτε καν αγγλικά πέραν των βασικών για την συννενόηση και μόνον ή αν φταίει κάτι άλλο.Αυτό δεν το έχω βρει ακόμα μέσα μου.Αν και ώρες ώρες νιώθω πως το να εγκαταλείψω την “μαχη” και να αφήσω την χώρα μου δεν θα διορθώσει και πολλά.
Εμπάς περιπτώσι ,θα περιμένω προτάσεις σας 🙂