Προφανώς κάτι ψυχολογικό
Δεν ξέρω αν είναι η κατάλληλη σελίδα για αυτό, αλλά δεν αντέχω άλλο ούτε εγώ η ίδια εμένα με αυτό το θέμα. Παρακάτω σας δίνω ελάχιστα παραδείγματα για να καταλάβετε.
Σας έχει τύχει να κλειδώνετε την πόρτα του σπιτιού σας και τα παντζούρια και τα παράθυρα και πριν πέσετε για ύπνο να ελέγχετε χιλιάδες φορές αν κλειδώσατε;
Η να φεύγετε από το σπίτι και να γυρνάτε για να δείτε αν και πάλι έχετε κλειδώσει;
Να σηκώνεστε από το δωμάτιο σας χιλιάδες φορές και πάλι, για να δείτε αν κλείσατε τον θερμοσίφωνα ή αν είναι κλειστα τα μάτια της κουζίνας;
Να φεύγετε από το σπίτι σας και να ελέγχετε στον δρόμο χιλιάδες φορές αν στην τσάντα σας είναι όλα όσα θα χρειαστείτε;
και αλλά πολλά πολλά παρόμοια πράματα που αν συνεχίσω και θα σας πρηξω και δεν θα μου φτάσουν οι χαρακτήρες που δίνονται.
Κάποια βέβαια κατάφερα και τα έκοψα, αλλά λερναία υδρα, κόβω ένα βγαίνουν 2.
Σκέφτηκα τον ψυχολόγο, αλλά είμαι άνεργη σχεδόν 3 χρόνια και οικονομικά δεν αντέχει το οικογενειακό μας πορτοφόλι με τίποτα για να απευθυνθώ εκεί δυστυχώς.
17 Απριλίου 2013 @ 22:30
ΝΑΙ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΤΥΧΕΙ… ολοι περασαμε ή περναμε τη “φαση” μας, εφοσον εχεις τη θεληση και τη δυναμη να απαλλαγεις απο τις ανασφαλειες σου, ειναι σχεδον βεβαιο πως θα τα καταφερεις.
δεν χρειαζεται να πας σε ψυχολογο, μπορεις να καλεσεις καποιον, δωρεαν και ανωνυμα..
διαβασε τις απαντησεις μου εδω
http://www.asking.gr/archives/6022
και εδω
http://www.asking.gr/archives/23567
φιλικα
17 Απριλίου 2013 @ 22:47
ιδιοψυχαναγκασμοι ειναι και συμβαινουν αρκετα συχνα.νομιζω εχει να κανει με το αγχος…και πως να μην εχεις αγχος οταν εισαι 3χρονια ανεργη? οπως και να χει χαλαρωσε…στον περισσοτερο κοσμο εχει συμβει και προσωπικα το βιωνω καθε μερα.να ξερεις παντως ο ψυχολογος δεν μπορει να σου γραψει φαρμακα.μονο οι ψυχιατροι επιτρεπεται.στο λεω για να μην χανεις ωρα και χρηματα ψαχνοντας ξψυχολογους.
17 Απριλίου 2013 @ 23:47
τα ψυχοφαρμακα δεν ειναι καραμελες αλλα ουσιες με παρενεργειες…
υπαρχουν δεκαδες φυσικοι τροποι να καταπολεμησει καποιος το αγχος.
δες και την αντιθετη αποψη…
http://www.youtube.com/watch?v=Cg1x1P9-VmQ
17 Απριλίου 2013 @ 23:58
το γνωριζω.απλα ενημερωνω γιατι υπαρχουν ψυχολογοι και καλα που θα σου πουν παρε κ το ενα παρε και το αλλο χωρις λογο και χωρις να ειναι στην αρμοδιοττα τους να το κανουν.και αν (λεω αν…) θελει οπωσδηποτε να απευθυνθει σε καποιον καλυτερα να απευθυνθει κατευθειαν σε ψυχιατρο. Εχει καει η γουνα μας απο δηθεν ψυχολογους…
18 Απριλίου 2013 @ 00:09
αν – ξε αν, καλυτερα να μην απευθυνθει σε ψυχιατρο και να το καταπολεμησει φυσικα, το ιδιο θα συμβουλευα και εσενα μπαστουνοβλαχα, εαν μου επιτρεπεις φυσικα.
ουτε το αγχος ουτε και οι ανασφαλειες χρηζουν ψυχιατρικης βοηθεια
18 Απριλίου 2013 @ 00:27
Οκ εγω τη γνωμη μου ειπα γιατι υπεθεσα οτι καποιος ειδικος θα ηταν καλυτερος απο ενα site στο να διαγνωσει αν προκειται απλα για αγχος, ανασφαλειες η κατι αλλο. Προφανως εκανα λαθος. Ευχαριστω πολυ για τις συμβουλες.μπαστουνοβλαχα ειμαι και δεν κατεχω.ριλαξ νταρλινγκ.
18 Απριλίου 2013 @ 00:29
δεν πειραζει, κατεχω εγω!
καλη συνεχεια.
18 Απριλίου 2013 @ 19:27
Ειναι ψυχαναγκαστικο απο οσο ξερω…εγω για παραδειγμα κοιτουσα συνεχεια το ρολοι…μπορει κ 15 φορεσ το πενταλεπτο…δεν χρειαζεται ψυχολογοσ…μονη σου πρεπει να το υπερνικησεισ
18 Απριλίου 2013 @ 19:48
Ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας.
Egnian αύριο το πρωί κιόλας θα κοιτάξω τις τηλεφωνικές γραμμές .
Μπαστουνοβλαχα Σωστη ,δυστυχώς ή ευτυχώς ,ακόμα και αν πήγαινα σε ψυχολόγο ή ψυχίατρο και μου έγραφε φάρμακα ,δεν θα τα έπαιρνα με τίποτα όμως.Έχω να πάρω φάρμακο ή να κάνω εμβόλιο από τότε που ήμουν ανήλικο και με έκαναν ότι ήθελαν οι γονείς μου.Ούτε ντεπόν δεν παίρνω,γιατί ποτέ μέχρι τώρα στα 28 μου, δεν μου ήταν απαραίτητο.Δεν έχω αρρωστήσει καν από τα 16 μου η αλήθεια είναι.
Τον ψυχολόγο για μια απλή συμβουλή τον ήθελα μόνο,όχι για χάπια.
Άγχος βέβαια δεν νιώθω να έχω και ποτέ δεν είχα,πάντα ήμουν στον “αέρα” και ότι γίνει.
Το ότι είμαι 3 χρόνια άνεργη και τι έγινε; Η πρώτη είμαι ή η τελευταία; Εγώ ένα σπίτι κι ένα ίντερνετ μπορώ και το πληρώνω ενώ άλλοι δεν έχουν ούτε για μακαρόνια.
Μάλλον περί ανασφαλειων πρέπει να είναι.
Όπως είπα ήδη πάντως,αύριο το πρωί θα τηλεφωνήσω και θα προσπαθήσω να δω από που πραγματικά προέρχεται αυτό.
19 Απριλίου 2013 @ 00:43
Να’σαι καλα!
και μην απογοητευτεις εαν δεν τυχεις σε καλο ψυχολογο με την πρωτη 🙂
19 Απριλίου 2013 @ 23:33
Και γω πολλες φορες τυχαινει να κλειδωνω και να ξαναγυρνω να δω αν οντως κλειδωσα, να ψαχνω την τσαντα να δω αν υπαρχει το πορτοφολι, η καρτακλπ.Μεχρι ενος σημειου λογικο ειναι, γιατι ζουμε και σε εποχες δυσκολες και γιατι δεν θελουμεπχ να χαθει κατι που μετα θα θελει τρεξιμο για να αντικατασταθει, οπως βιβλιαριο η ταυτοτητα.Στο σπιτι μας υπαρχουν πραγματα που τα εχουμε παρει με πολυ κοπο, αλλα τα ξεχρεωνουμε ακομη, και πολυ φυσικο ειναι να κλειδαμπαρωνουμε το σπιτι μη μας τα”νοικοκυρεψει”κανεις “εξυπνος”.Βεβαια να μη φτανουμε στα ορια του ψυχαναγκασμου, αλλα απ την αλλη”φυλαγε τα ρουχα σου να εχεις τα μισα” δε λεει μια σοφη παροιμια?